Royston Drenthe

Royston Drenthe (1987) groeit op in het centrum van Rotterdam. Zijn moeder werkt in de beveiliging van de parkeergarage van een bioscoop. Van zijn vader kan hij zich weinig herinneren; als Royston drie jaar is wordt zijn vader om het leven gebracht. Als klein ventje is Royston een stuiterbal met oneindig veel energie. Hij kan geweldig dansen, skaten, muziek maken én voetballen. Bij de Rotterdamse voetbalclub Neptunus zet hij zijn eerste stappen op het voetbalveld. Al snel wordt hij ontdekt door scouts van Feyenoord en in 1996 mag hij in de jeugdopleiding van de Rotterdammers komen voetballen.

Jarenlang is Royston één van de meest talentvolle voetballers van de jeugdopleiding van Feyenoord. Omdat hij veel kattenkwaad uithaalt én Feyenoord door bezuinigingen enkele jeugdteams opheft, moet Royston in 2003 uit de opleiding vertrekken. Twee jaar speelt hij bij Excelsior, om in 2005 te worden teruggevraagd door Feyenoord.

Dan gaat het snel. Begin 2006 maakt Royston zijn debuut in het eerste in het uitduel met Vitesse. Het seizoen erop groeit hij uit tot publiekslieveling in De Kuip. Vooral tijdens het duel met PSV, op 26 december 2006. Royston geeft de gehele wedstrijd vol gas en moet dat bekopen met kramp, heel veel kramp. In blessuretijd kan Royston echt niet meer verder en na een zoveelste krampaanval moet hij worden gewisseld. Als hij per brancard van het veld wordt afgevoerd richting de catacomben, komt hij nog even omhoog. Hij kijkt het stadion rond, begint te lachen en klapt naar Het Legioen. Voetbalgeluk van een jonge hond met de wereld aan zijn voeten en De Kuip als speelplaats. Beter op zijn plek kan hij niet zijn.

In de zomer van 2007 leert heel Nederland hem kennen. Tijden het Europees kampioenschap voor spelers tot 21 jaar in eigen land is hij dé uitblinker in het team van trainer Foppe de Haan. Nederland wint het toernooi, Royston wordt uitgeroepen tot beste speler. De hele Europese top wil het grote talent inlijven. Uiteindelijk kiest Royston voor Real Madrid en in augustus 2007 zet hij zijn handtekening onder een vijfjarig miljoenencontract. Amper twintig jaar. Hij is speler van Real Madrid, de wereld ligt aan zijn voeten.

De jaren erna weet Royston niet wat hem overkomt. ‘Ik leefde in een droom die nog niet was uitgekomen. Ik was daar al wel, maar eigenlijk was ik nog aan het dromen. Ik had toen nog niet door waar ik was, wat bepaalde gasten in mijn team al hadden bereikt. Dat ging ik later pas beseffen. Mijn leven was echt bizar. Als ik nu televisie kijk en Real Madrid zie voetballen, dan denk ik weleens ‘hé, ik was daar ook’. Alles ging te snel. Dan heb ik het niet alleen over het voetbal, maar ook over mijn lifestyle. Toen ik bij Real tekende kreeg ik bijna vijf ton tekengeld. Vijf ton! Als boy van twintig. Kreeg ik zo in mijn handen geschoven van ‘ga maar, puppy!’ Het was gewoon een dierentuin.’

Royston verliest de grip op zijn leven. Na drie seizoenen bij Real Madrid te hebben gespeeld, wordt hij achtereenvolgens een seizoen verhuurd aan Hércules Alicante en Everton. Op het veld maakt hij indruk, erbuiten misschien nog wel meer. ‘Ik ging er toen gewoon vanuit dat alles toch wel mijn kant op zou rollen. Ik leefde in de waan van forever young, never get old. Ik dacht dat niemand mij kon stoppen. Ik was 25 jaar, een kleine stier en dacht dat ik de hele wereld aankon.’

Royston verliest veel geld aan de pokertafel, stapt regelmatig met een drankje te veel op achter het stuur en verslindt honderden vrouwen. ‘Je bent profvoetballer, hebt veel geld en rijdt in mooie auto’s. Ja, dan komen de vrouwen vanzelf op je af. Geloof me. Ik kwam de mooiste vrouwen tegen. En ik ben niet vies van een mooi vrouwtje…’

Nadat zijn contract bij Real Madrid in 2012 afloopt, zit hij ruim een half jaar zonder club. Begin 2013 besluit hij, op aandringen van zijn familie, weer te gaan voetballen. Royston probeert nog iets van zijn carrière te maken, maar bij alle clubs waar hij vervolgens speelt gaat er wel iets mis. Clubs komen hun afspraken niet na en betalen hem niet uit. Eerder, bij Real Madrid, heeft hij al enkele nare ervaringen met zaakwaarnemers. Begin 2017 en vijf clubs uit vier landen later is Royston zo klaar met de voetbalwereld dat hij besluit te stoppen. ‘Op het moment dat je iets doet dat je niet gelukkig maakt, blijf je dat dan doen?’

Royston probeert zich nu te richten op zaken die hem wél gelukkig maken. Hij maakt graag muziek en begint eind 2017 een opleiding om jeugdtrainer te worden. Ondertussen trapt hij regelmatig een balletje met vrienden, want voetballen blijft nu eenmaal het mooiste dat er is.